Πασχάλιον Μήνυμα Σεβ. Αρχιεπισκόπου Κρήτης κ. Ειρηναίου. Άγιον Πάσχα 2011

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 

ΙΕΡΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΚΡΗΤΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 1140
Ἀριθ. Διεκπ. 692    Ἀριθ. Φ. 11/16

Ἐν Ἡρακλείῳ, τῇ 4ῃ Ἀπριλίου 2011

Πρός
Τό Πλήρωμα
τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Κρήτης

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

«Θανάτου ἑορτάζομεν νέκρωσιν,
ἅδου τήν καθαίρεσιν, ἄλλης βιοτῆς τῆς αἰωνίου ἀπαρχήν
καί σκιρτῶντες ὑμνοῦμεν τόν αἴτιον»

(Πασχαλινός ὕμνος)

Ὁ ἀναστάσιμος αὐτός ὕμνος, προσδιορίζει μέ ἀκρίβεια καί συντομία, τί εἶναι ἡ μεγάλη Ἑορτή τῆς Λαμπρῆς καί τῆς Ἀναστάσεως, τήν ὁποία γιορτάζομε σήμερα.

Ἡ νέκρωση τοῦ θανάτου, τό γκρέμισμα τοῦ ἅδου, ἡ ἀρχή καί τό ξεκίνημα τῆς αἰωνίου ζωῆς, τό σκίρτημα καί ἡ χαρά μας γιά τόν Αἴτιον, τόν Χριστόν, ὁ ὁποῖος ἀναστήθηκε καί εἶναι τό Πάσχα μας. Σήμερον ὁ θάνατος καί ὁ ἅδης ξεπερνοῦνται, ἡ αἰώνια ζωή ἀρχίζει καί ἐμεῖς σκιρτοῦμε γιά τόν ἀναστημένο Χριστόν, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ αἴτιος ὅλων αὐτῶν τῶν θαυμαστῶν καί τῶν μεγάλων εὐεργεσιῶν, γιά τό ἀνθρώπινο γένος, τόν κάθε ἄνθρωπον, τόν καθένα ἀπό μᾶς.

Αὐτή εἶναι ἡ Λαμπρή, τό Πάσχα μας. Ἡ ἑορτή τῶν ἑορτῶν, τοῦ Γένους μας. Ἡ ἑορτή μας. Σ᾿ αὐτήν τήν μεγάλη, αἰώνια γιορτή μας θά κάνωμε μικρήν ἀναφορά καί λόγον ἀναστάσιμο πρός ὅλους ἐσᾶς.

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Νικημένος καί γκρεμισμένος ἀπό τόν ἀναστημένο Χριστό μας, εἶναι ὁ θάνατος καί ὁ ἅδης, αἰῶνες τώρα.

Παρά ταῦτα ὁ προστάτης τοῦ Ἅδη, ὁ πονηρός, δέν παύει νά ἐκτοξεύει ἐναντίον μας, τίς ἀπειλές του. Τρομοκρατεῖ καί ἀπειλεῖ ὅλους τούς ἀνθρώπους, ἰδιαιτέρως εἰς τήν σημερινήν ἐποχή μας. Χρησιμοποιεῖ καί ἐκμεταλλεύεται τά σημερινά ἐπιστημονικά καί τεχνολογικά δεδομένα. Τά ἀδιέξοδα καί τά δύσκολα προβλήματα τοῦ σημερινοῦ κόσμου. Ἐπιδιώκει μέ αὐτά νά ἐντυπωσιάσει, νά κάνει τά κατορθώματά του. Στρέφει τά σφάλματά μας, ἐναντίον μας. Τό μολυσμένο περιβάλλον τοῦ πλανήτη μας, τόν ἀέρα πού ἀναπνέομε, τήν γῆ πού καλλιεργοῦμε, τό νερό πού πίνομε. Τά λάθη μας, τήν ἀπληστία, τήν δίψα μας γιά ἀναγνώριση καί δόξα, τήν μεγαλομανία μας γιά θαυμαστά καί μεγάλα, ἐντυπωσιακά, δῆθεν, κατορθώματα. Τόν ὑπερκαταναλωτισμό μας. Τήν ἰδέα μας νά γίνωμε θεοί, νά ξεπεράσωμε τόν Θεό. Τίς κατασκευασμένες, ὄχι τίς πραγματικές ἀνάγκες μας. Τήν λαιμαργία μας. Τήν ἐξάντληση τῶν φυσικῶν πόρων, τῶν δώρων τοῦ Θεοῦ, πού εἶναι μόνον γιά ὅλους τούς ἀνθρώπους τοῦ κόσμου.Ἔτσι ἐφθάσαμε καί στά πρόσφατα γνωστά πρωτόγνωρα, τραγικά γεγονότα  τῆς  Φουκοσίμα   τῆς   Ἰαπωνίας   καί  τῆς ἀπειλῆς τῶν ἀνίατων σημερινῶν ἀσθενειῶν, τοῦ καρκίνου καί πολλῶν ἄλλων σημερινῶν κακῶν.

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Μέσα σ᾿ αὐτήν τήν χαώδη σύγχυση τῶν καιρῶν μας, τίς ἀπειλές καί τό σκοτάδι, τήν θλίψη καί τήν κατάθλιψη, τήν ἀπελπισία καί τήν ἀβεβαιότητα, τήν μελαγχολία καί τά ἀδιέξοδα τῆς ἐποχῆς μας, προβάλλει καί ἀνατέλλει πάλιν «ὁ Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης», τό φῶς καί ἡ χαρά τῆς Ἀναστάσεως, ὁ Χριστός. Ἡ δύναμη, ἡ ἐλπίδα, ἡ διέξοδος καί ἡ βεβαιότητα τῆς νέας ζωῆς, τῆς αἰώνιας.Ἡ μοναδική διέξοδος, στενή καί ἄγνωστη εἰς τούς πολλούς, περιφρονημένη, ἀλλά ἀληθινή, βιωμένη. Χρησιμοποιημένη καί ἀξιοποιημένη ἀπό πλῆθος ἀνθρώπων, ὅλων τῶν Ἐποχῶν, τῶν Ἁγίων τῆς ἀνθρωπότητας, τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, οἱ ὁποῖοι, μαζύ μέ τόν Χριστόν, τόν Θεάνθρωπο Λυτρωτή καί Σωτῆρα, ἐνίκησαν εἰς τήν ζωή καί τήν ἐποχή των τόν θάνατο, μά πιό πολύ καί κυρίως, ἐβίωσαν, ἔζησαν, ζοῦν καί βιώνουν τήν ἄλλη ζωή, τήν αἰώνια. Τήν χαίρονται ἐκεῖνοι, ἐμεῖς δέ ὅλοι, μαζύ μέ ἐκείνους, μέ τά πρόσωπα καί τίς ἑορτές των, συνεορτάζομε, ζοῦμε καί χαιρόμαστε. Ξεπερνοῦμε, ὅσοι θέλομε, μαζύ των, τόν βιολογικό καί φυσικό θάνατο καί ἔχομεν ἀπό τώρα τήν ἐλπίδα καί τήν χαρά τῆς αἰωνίου βιοτῆς, τῆς αἰώνιας ζωῆς «ἔνθα οὔκ ἐστι πόνος, οὐ λύπη, οὐ στεναγμός, ἀλλά ζωή ἀτελεύτητος». Χωρίς τόν πόνο, τήν λύπη, τόν στεναγμόν, τίς σύγχρονες λαίλαπες καί μάστιγες.

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Ἔχομεν ὅλοι μας σήμερα ἀνάγκη ἀπό τήν ἀλήθεια καί μόνον ἀπό αὐτήν. Χρειαζόμαστε καί ἀναζητοῦμε ἀληθινές λύσεις εἰς τά προβλήματα τά ὁποῖα ἀντιμετωπίζομε.

Ἡ ἀληθινή ἀντιμετώπιση στήν ἀπειλή τοῦ θανάτου καί τῶν πολλῶν σημερινῶν βασάνων μας, εἶναι μόνον ἡ Ἀνάσταση τοῦ ἀναστημένου Χριστοῦ μας. Δέν ἔχομεν ἄλλη λύση, οὔτε διέξοδο ἀπό τά ἀδιέξοδα, τῶν ἡμερῶν μας.

Σᾶς καλοῦμε, σᾶς προσκαλοῦμεν ὅλους νά ξεκινήσωμε καί ἐμεῖς ὅλοι, ὅσοι διψοῦμε γιά ζωή ἀληθινή καί αἰώνια, νά πάρωμε αὐτόν τόν δρόμο τῆς Ἀναστάσεως τῆς Ἐκκλησίας, τοῦ Γένους μας. Νά σηκωθοῦμε, νά βεβαιωθοῦμε, νά γελάσωμε, νά ἀνταλλάξωμε τήν λύπη μέ τήν χαρά, τήν ἀπελπισία μέ τήν ἐλπίδα, τήν σύγχυση μέ τήν ξαστεριά, τόν θάνατο μέ τήν ζωή.

Αὐτό εἶναι πού χρειαζόμαστε ὅλοι μας σήμερον. Αὐτό εἶναι τό Πάσχα, ἡ Λαμπρή μας. Αὐτό χρειάζεται καί ὁ τόπος μας καί ὅλος ὁ κόσμος, ὅλοι οἱ ἄνθρωποί του, στήν πόλη καί τά χωριά, τά σπίτια καί τά καταστήματα, τά ἐργαστήρια καί τίς ἐργασίες μας. Νά μήν μείνωμε στήν κατήφεια τῶν τελευταίων εἰδικά ἡμερῶν τῆς πολυποίκιλης κρίσεως, τῶν ἀπειλῶν τοῦ θανάτου, ἀλλά νά προχωρήσωμεν εἰς τήν ἀναστημένη ζωή μας, τήν λαμπριάτικη, τήν αἰώνια, τήν ἀτελείωτη ζωή.

Μέ πατρικές εὐχές καί πολλήν ἐν Κυρίῳ ἀγάπην

† Ὁ Κρήτης Εἰρηναῖος

Υ.Γ. Ἡ ἐγκύκλιος αὐτή νά ἀναγνωσθῆ μετά τό Εὐαγγέλιο τῆς Ἑορτῆς τοῦ Πάσχα.