Εγκύκλιος Σεβ. Αρχιεπισκόπου Κρήτης κ.κ. Ειρηναίου επί Χριστουγέννοις

Πρός                                                                              

Τό Πλήρωμα

τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Κρήτης

«Χριστός γεννᾶται δοξάσατε, Χριστός ἐξ οὐρανῶν ἀπαντήσατε,

Χριστός ἐπί γῆς ὑψώθητε, ἄσατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ καί ἐν εὐφροσύνῃ ἀνυμνήσατε λαοί, ὅτι δεδόξασται.».

                                                      (Ὕμνος Χριστουγέννων)

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, τῆς Ἐκκλησίας ἄνθρωποι,

Εἰς τήν Ἐκκλησία μας εἶναι ὅλα αἰώνια, ἀτέλειωτα. Πάνω ἀπ᾿ ὅλα  οἱ Ἑορτές μας, τά Χριστούγεννα, τό Πάσχα, ὅλες οἱ Ἑορτές.

Ἡ σημερινή Ἑορτή τῶν Χριστουγέννων, εἶναι κι’ αὐτή Ἑορτή αἰώνια, συνεχιζόμενη καί σήμερα, τό 2011 καί πάντοτε. Ἡ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ ὡς μοναδικό καί αἰώνιο γεγονός, συνεχίζεται, βιώνεται τώρα, ὅπως καί πάντοτε, «Χριστός γεννᾶται...» σήμερον.  

Αὐτήν τήν ἀλήθεια καί τήν πραγματικότητα, ἐκφράζει ὁ Χριστουγεννιάτικος ὕμνος, «Χριστός γεννᾶται...», τόν ὁποῖον ἀναφέραμε πιό πάνω. Ἡ μοναδική, ἡ αἰώνια Γέννησή Του, παραμένει αἰώνια, διά μέσου τῶν αἰώνων. Καί σήμερα ὁ Χριστός ἦλθε, ἔρχεται, εἶναι μαζύ μας, εἰς τήν αἰώνια φάτνη, «δι᾿ ἡμᾶς τούς ἀνθρώπους καί διά τήν ἡμετέραν σωτηρίαν», γιά ἐμᾶς τούς ἀνθρώπους καί τήν σωτηρία μας, γιά νά μᾶς σώσει ἀπό ὅλα τά κακά, τά δεινά, τούς κινδύνους, τά ἀδιέξοδα, τόν θάνατο.

Αὐτή  εἶναι ἡ σημερινή Ἑορτή μας. Αὐτό εἶναι τό διαχρονικό νόημα καί τό μήνυμα τῶν Χριστουγέννων.

Ἀγαπητοί ἀδελφοί,

Ὁ Χριστός, λοιπόν, γεννᾶται καί σήμερα εἰς τήν αἰώνια Βηθλεέμ, τήν Παλαιστίνη, τήν γῆ, ὅλον τόν κόσμο, γιά ὅλους τούς ἀνθρώπους, ὅλους ἐμᾶς. Εἰς τόν ταραγμένο, τόν βασανισμένο κόσμον μας, τότε, τώρα καί πάντοτε, ὁ Χριστός φέρνει τήν ἀγάπη, τήν στοργή, τό ἐνδιαφέρον, τήν ζεστασιά Του, τήν ἐλευθερία, τήν ζωή, τήν εὐλογία Του. Ὅλα τά δῶρα καί τά ἀγαθά, τά ὁποῖα χρειάζεται ὁ ἄνθρωπος καί ὁ κόσμος, γιά νά ξαναέλθη ὁ Παράδεισος, νά καθαρίσει ἡ σκέψη, ἡ καρδιά καί τό πνεῦμα  μας. Νά νικηθεῖ καί νά ἀφανισθεῖ ἀπό ἐμᾶς, κάθε δουλεία καί ἀπομόνωση. Τήν αἰώνια ἕνωση τῶν ἐπουρανίων μέ τά ἐπίγεια. Τόν φωτισμό τῆς γῆς, τοῦ κόσμου καί τοῦ ἀνθρώπου, μέ τό αἰώνιο Φῶς, τό ὁποῖον εἶναι ὁ ἴδιος ὁ νεογέννητος Χριστός μας. Γιά νά ζήσει ὁ κόσμος καί ὁ ἄνθρωπος. Νά ζήσουν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, ὅλοι οἱ λαοί, νά μή χαθοῦν τά ἀληθινά καί αἰώνια πράγματα τῆς ζωῆς. Νά ὑπάρχει καί παρόν ἀλλά καί μέλλον αἰώνιο. Νά ἀνοίξουν οἱ δρόμοι τῆς ζωῆς γιά ὅλους τούς ἀνθρώπους. Νά φωτισθεῖ ὁ ἄνθρωπος, νά χαρεῖ αἰώνια, νά ἐλευθερωθεῖ, νά ζήσει, νά χαίρεται καί νά ἀγάλλεται.

- Μέ αὐτά τά δεδομένα καί αὐτό τό νόημα τῶν Χριστουγέννων, ὁ κόσμος καί οἱ ἄνθρωποί του, ἐμεῖς, καλούμαστε σήμερα νά «δοξάσωμε» Ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος γεννᾶται καί εἰς τίς ἡμέρες μας. Νά ξαναθυμηθοῦμε καί νά μάθωμε τό «δόξα τῷ Θεῷ» τῆς Παραδόσεως τοῦ λαοῦ μας, ὅπως τό λέμε ἀκόμα καί στή σύγχρονη καθημερινή ζωή μας. Νά δοξάζωμε καί νά δοξολογοῦμεν Ἐκεῖνον, ὄχι τόν ἑαυτόν μας, ὄχι νά εἰδωλοποιοῦμε καί νά θεοποιοῦμε τό ἐγώ μας, τό χρῆμα, τό κέρδος, τίς ἀνθρώπινες ματαιοδοξίες, τίς κάθε εἴδους ἰδεολογίες, τίς ἰδέες καί τά πάθη μας. Ἐκεῖνον νά δοξάζωμε καί νά δοξολογοῦμε, γιά τήν ἀπέραντη ἀγάπη Του σ᾿ ἐμᾶς, γιά τό Πρόσωπο καί τά δῶρα Του, τά ὁποῖα μᾶς προσφέρει.

- Νά Τόν «ἀπαντήσωμε», νά Τόν συναντήσωμε, ἐδῶ πού εἴμαστε, στό πρόσωπό μας, στήν καρδιά μας, στόν νοῦ μας, στήν ζωή μας, στό σπίτι, τήν οἰκογένεια, τήν Ἐνορία, τήν γειτονιά, τήν Πόλη, τήν Kρήτη, τήν Χώρα μας, τόν Πλανήτη καί τήν γῆ μας. Ἦλθε καί εἶναι πάντοτε ἐδῶ, γιά νά μᾶς συναντήσει, νά εἶναι μαζύ μας, νά Τόν συναντήσωμε καί ἐμεῖς. Νά Τόν ἔχωμε τόν δικό μας τόν ὁδηγό, τό στήριγμα, τήν ἴδια τήν ζωή μας. Νά κοινωνήσωμε, νά συγκοινωνήσωμε, νά συνυπάρξωμε καί νά συνυπάρχωμε πάντοτε μαζύ Του, «ἐδῶ καί τώρα» καί αἰώνια. Νά μήν εἴμαστε πιά μόνοι, ἀβέβαιοι, ἀνασφαλεῖς, ἀλλά μέ Ἐκεῖνον, αἰώνιοι, σίγουροι, ἀσφαλεῖς, χαρούμενοι, ἀληθινοί, ἐλεύθεροι ἄνθρωποι.

- Νά «ὑψωθοῦμε», νά ἀνεβοῦμε. Νά ἀφήσωμε τά χαμηλά, τά τιποτένια, τά γελοῖα, τά ψεύτικα, τά ἐπικίνδυνα πράγματα πού ὑπάρχουν καί προωθοῦνται σήμερα. Νά ἀνέβωμε καί νά ἀνεβαίνωμε στήν ζωή μας. Νά βλέπωμε τήν ὀμορφιά καί τήν χαρά τοῦ κόσμου, τήν γῆ, τήν θάλασσα, τήν δημιουργία τοῦ Θεοῦ, τά δένδρα, τά πετεινά τοῦ οὐρανοῦ, τά κρίνα τοῦ ἀγροῦ, τά λουλούδια, τά βουνά, τίς πλαγιές καί τούς κάμπους, μέσα δέ ἀπό ὅλα αὐτά τόν Δημιουργό καί Κτίστη των, τόν Πατέρα, τόν Φίλο, τόν Σωτῆρα, τόν Κύριο, τόν Βασιλέα, Ἐκεῖνον, τόν ὁποῖον χρειαζόμεθα, χωρίς τόν ὁποῖον δέν μποροῦμε νά ζήσωμεν ὡς ἄνθρωποι αὐθεντικοί, ὅπως οἱ  Ἅγιοί μας.

- Ὅλα αὐτά, ὅμως, «ἐν εὐφροσύνῃ» καί χαρᾷ. Μέ αἰσιοδοξία. Μέ γέλιο καί χαμόγελο, πέρα καί μακριά ἀπό τήν κατήφεια, τήν θλίψη, τήν κατάθλιψη, τήν ἀπελπισία καί τήν ἀπαισιοδοξία τῶν καιρῶν μας, κακά, τά ὁποῖα βασανίζουν καί ταλαιπωροῦν τόν ἄνθρωπο, κάθε ἄνθρωπον, ἀλλά καί κάθε δημιούργημα τοῦ Θεοῦ, τά ζῶα, τά φυτά, τά δάση, πού καί ἐκεῖνα ὑποφέρουν καί κινδυνεύουν, ὅσον ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι εἴμαστε λάθος. Γιά νά βροῦμε ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, ἐκεῖνα τά ὁποῖα ἔφερεν ὁ νεογέννητος Χριστός στόν κόσμο καί τήν ζωή μας, τήν χαρά, τό γέλιο, τήν αἰσιοδοξία, τό μέλλον, τήν ἴδια τήν ζωή, τήν νέα ζωή, τήν ἐπουράνια καί τήν ἐπίγεια μαζύ, τήν ἀληθινή καί τήν αὐθεντική.

Ἀγαπητοί ἀδελφοί,

Σήμερα, εἰς τήν ἐποχή καί τίς ἡμέρες μας, ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι τούτου τοῦ Τόπου, τοῦ Ἡρακλείου, τῆς Κρήτης, τῆς Χώρας μας καί ὅλου τοῦ κόσμου, μέσα στό πνεῦμα καί τήν ἀλήθεια τῶν Χριστουγέννων τῆς Ἐκκλησίας μας, μποροῦμε, εἶναι καλό καί ὀφείλομε, νά δοξάσωμε τόν Θεόν, ὁ ὁποῖος εἶναι μαζύ μας, νά Τόν συναντήσωμεν προσωπικῶς, νά εἴμαστε μαζύ Του, ἑνωμένοι καί ἀγαπημένοι, νά ὑψωθοῦμε καί νά ὑψωνώμαστε κάθε ἡμέρα καί ὥρα, νά προχωροῦμε τόν ἀληθινό δρόμο μέ τόν ἀληθινό τρόπο εἰς τήν καθημερινή μας ζωή. Νά δοῦμε, νά βροῦμε, νά ἀνακαλύψωμε τήν ἀληθινή ζωή μας.

Νά ἐπιστρέψωμεν εἰς τήν εὐλογημένη, δοκιμασμένη, αἰώνια Παράδοση τοῦ Γένους μας, εἰς τίς Ἐνορίες, τούς Ναούς μας, ὅπου καί ἡ αἰώνια φάτνη, εἰς τά Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας, εἰς τόν δυναμισμό, τήν χαρά καί τό γέλιο, τά ἀνθρώπινα ὄχι τά ἀπάνθρωπα πράγματα, τά πανηγύρια καί τά γλέντια μας, ὅπως αὐτά ὑπῆρξαν καί, δόξα τῷ Θεῷ, ὑπάρχουν ἀκόμη, τήν ἐλπίδα, τήν ὀμορφιά τῆς ζωῆς.

Νά ἀποτοξινωθοῦμε ἀπό τίς πολυποίκιλες τοξῖνες τῆς σημερινῆς ἐποχῆς, τήν φιλαργυρία, τήν ἀπληστία, τόν ὑπερκαταναλωτισμό, τίς κάθε εἴδους «δόσεις», τά σύγχρονα δεσμά καί τίς δεσμεύσεις, τήν προσκόλληση καί τήν ἐξάρτηση ἀπό τό χρῆμα καί τό κέρδος, τίς πολλές ἀνέσεις καί τήν καλοπέραση, μόνον. Νά ἐπανέλθωμεν εἰς τήν ἐργατικότητα καί τήν δημιουργικότητα, γιά νά ξαναζήσουν οἱ ἀγροί, τά Χωριά καί οἱ Πόλεις μας, μαζύ καί ἐμεῖς, νά ζήσωμε, νά ζοῦμε, νά συνεχίζωμε τήν ζωή μας, Ὀρθόδοξα, Ἑλληνικά.

Νά πάρωμε καί νά ἀκολουθοῦμε μόνιμα καί αἰώνια αὐτόν τόν δρόμον ὅλοι μας. Νά βγοῦμε καί νά φύγουμε ἀπό τίς κάθε εἴδους κρίσεις, οἰκονομικές καί ἄλλες. Νά ζήσουν καί νά χαίρωνται τά παιδιά, οἱ νέοι μας, οἱ οἰκογένειές μας, τά Σχολεῖα, τά Πανεπιστήμιά μας, οἱ ἐργαζόμενοι, οἱ ἐπαγγελματίες, οἱ δάσκαλοι ὅλων τῶν βαθμίδων, οἱ διοικοῦντες καί οἱ διοικούμενοι, ὅλοι μαζύ, ἀγαπημένοι καί ἑνωμένοι.

Αὐτός εἶναι ὁ δρόμος μας, αὐτή εἶναι ἡ ζωή μας, αὐτά εἶναι τά αἰώνια Χριστούγεννά μας.

Χρόνια πολλά, ἀληθινά καί αἰώνια. 

Μέ πατρικές εὐχές καί πολλήν ἐν Κυρίῳ ἀγάπην

† Ὁ Κρήτης  Εἰρηναῖος